जे न मित्र दुख होहिं दुखारी। तिन्हहि बिलोकत पातक भारी॥
निज दुख गिरि सम रज करि जाना। मित्रक दुख रज मेरु समाना॥
Je na mitra dukh hohin dukhari. Tinhahi bilokat paatak bhaari. / Nij dukh giri sam raj kari jaana. Mitrak dukh raj meru samana.
तुलसीदास जी सच्चे मित्र की परिभाषा देते हुए कहते हैं कि जो व्यक्ति अपने मित्र के दुःख को देखकर स्वयं दुःखी नहीं होता, उसे देखने मात्र से भी बड़ा पाप लगता है। श्रेष्ठ मित्र वह है जो अपने पहाड़ जैसे बड़े दुःख को धूल के कण के समान छोटा समझे, और मित्र के धूल के कण जैसे छोटे कष्ट को सुमेरु पर्वत समान मानकर उसकी सहायता करे।
English: Tulsidas declares that one who remains indifferent to a friend’s sorrow incurs severe spiritual demerit. A noble friend trivializes his own mountain of suffering as a tiny speck of dust, while treating his friend’s minor distress as vast as Mount Sumeru, rushing whole-heartedly to support him.